bron: AB-2010-009
In Oostakker spreken we tegenwoordig wel eens over het inpassen van ons broederhuis in een groter geheel, om onze oude en zieke broeders, zo optimaal mogelijk te verzorgen in de toekomst. Dat zijn plannen waaraan reeds veel vergaderingen besteed zijn en die niet zomaar op één, twee, drie verwezenlijkt zijn. Daarin spelen aantal plaatsen, financiën, organisaties die dat op zich willen nemen en nog zoveel meer een belangrijke rol. Daarnaast zijn nog heel wat veranderingen die ons terrein een heel ander uitzicht zullen geven.
Er is ook een heel nieuw voetbalcomplex door de Stad Gent aangelegd voor de jeugd van de voetbalclub SKV Oostakker. Dit is op de terreinen van de school. Het is tweemaal ‘winst’ want de clubsport doet er na de schooluren voordeel mee en het kan eveneens door de school zelf gebruikt worden. De accommodatie en de kwaliteit van het terrein zijn er heel wat door verbeterd en ook dat is dubbel voordeel.
Eén van de meest merkwaardige ingrepen zal zeker wel zijn dat de préfab-gebouwen
hier nu afgebroken zijn. Die lagen vlak voor de hoofdingang van toen ingeplant,
nummer 7 in de Sint-Jozefstraat dus. Ze waren daar voorlopig gebouwd om
plaatsgebrek in de school op te vangen. Dat ‘voorlopig’ is opvallend lang
geworden want wij zijn hier toch al een tijdje en we hebben ze er altijd weten
te staan.
Het is echt een hele verandering, telkens we daar voorbij komen, kijken we er nog van op. Net alsof we het niet zomaar zullen gewoon worden. Maar we weten dat deze afbraak ook misschien in de verdere toekomst een prachtbedoeling heeft. Er wordt door de school en de Stad Gent namelijk luidop gedroomd van een topsporthal. Daar zijn dus ook ruimte, centen en de nodige accommodatie voor nodig. Je merkt wel, beste lezer, dat de stad Gent waar Oostakker deel van uit maakt, alles over heeft om sport en ontspanning een ruime plaats te geven.
Men hoopt deze sporthal trouwens te combineren met het nu al bestaande zwembad
met de sprekende naam ROSAS: Realisatie van Ouders en School ter Aanmoediging
van Sport en cultuur. Dit zwembad bestaat sinds 1971. We zijn er zeker van, want
we hadden het voorrecht van er elke zondag gebruik van te maken. Een termijn van
40 jaar of nog meer, zou helemaal mooi zijn.
Nu wordt dit zwembad ook overgenomen door de watermaatschappij die het bad van
water voorziet. In het weekend terwijl we dit schrijven wordt het afscheid
“gevierd” door alle helpers, die jarenlang veelal vrijwillig, het beste van
zichzelf gegeven hebben om het zwembad draaiende te houden.
Naast de sport is er ook nog onze Oostakkerse groene reflex. Achter het atelier
van de houtbewerking (houtafdeling van Campus Glorieux, heet dat nu) stond een
prachtig bos. Omdat het toch te groot dreigde te worden, moest er iets mee
gebeuren. Onze broeders, die zo bedreven zijn in groenbeheer en tuinonderhoud,
gingen met man en macht het bos te lijf. Het werd helemaal gerooid maar heel
vlug ook weer vervangen. De opbrengst voor het hout volstond mooi om een heel
nieuwe plantage aan te leggen en alles staat er opnieuw prachtig groen bij.
In diezelfde lijn ligt het aanleggen van 5000 m2 zonnepanelen op onze
schooldaken. Maar daar hadden we het al uitgebreid over in ons vorig nummer.
Belet niet dat alles ondertussen zo goed als in werking is. Ook hier zijn heel
wat besprekingen en regelingen aan voorafgegaan. Maar met gestaag
doorzettingsvermogen hebben we ook daar veel bereikt op behoorlijk korte tijd.
Als je hier toevallig toch in de buurt bent, op bedevaart of zo, is het de moeite waard om eens een ommetje te maken en een bezoekje te brengen aan ons “instituut nu” en ons Woon- en Zorgcentrum binnenkort, wie weet. Nu al is min of meer uitgetekend waar dit centrum zou komen. Dromen komen soms toch uit …
Br. Lowie Daemen