Op 27 augustus 1949 kwam Frans van den Hoek naar het juvenaat in Dongen. Hij zal in het mooie land van Cuijk vaak aan de oever van de toen nog kronkelige Maas hebben gestaan. Hij was een denker en zag de stroming in het water altijd weer in dezelfde richting gaan. Hij dacht: “Ik voel in mij ook een stroming, die mij in een bepaalde richting stuwt, een stroming van verlangens naar iets moois. Is het medemenselijkheid of iets dat nog hoger is?” Zo stapte hij het juvenaat in Dongen binnen en werd juvenist.

Op 8 december 1950 werd hij novice en kreeg de kloosternaam broeder Fidentius. Hij sprak de eerste geloften uit op 8 december 1952. In Heiloo werd hij als scholastiek betrokken bij de verpleging van psychisch zieke mensen. Dit werk zal hij voortzetten in Reinier van Arkel.

In 1966 en ’67 behaalde broeder Frans de bevoegdheden Bejaardenverzorging en Ziekenverzorging. Deze bevoegdheden geven hem gezag in zijn verzorgingswerk in het verpleeghuis ‘Oosterhof’ in Den Bosch.

In 1976 verhuisde broeder Frans naar het broederhuis in de Sint-Jorisstraat in Den Bosch. Hier is hij de bezorgde medebroeder, altijd tot dienstbaarheid bereid, maar ook graag redenerend over serieuze zaken, want zijn broeder-zijn was voor hem een zeer serieuze zaak.

Autorijden deed hij graag, maar altijd in het teken van dienstbaarheid, ook als het straks moeilijk wordt. Er is iets in zijn lichaam dat hem ongerust maakt. Pijn, slechte bloedstroming, als gevolg steeds meer behandelingen in het ziekenhuis met lichte amputaties die uiteindelijk zware amputaties worden tot hij de moeilijke beslissing neemt te verhuizen naar broederhuis Glorieux.

Zijn ziekte en verhuizing zijn zwaar geweest, maar zijn aanvaarding was groot, we mogen zeggen groots.

Op vrijdagmorgen 21 september blijkt dat hij teveel gevraagd had van zijn lichaam. Onverwacht maakte hij de overstap naar zijn geliefde Heer, die Hem met grote liefde opnam in zijn rijk van vrede en rust.