Br. Martinus werd geboren in Kulon Progo, Yogyakarta, op 10 november 1974. Omdat het een zondag was kreeg hij van zijn ouders de naam Ngatijo (Ngat = zondag). Teodor werd zijn doopnaam. In juli 1995 trok hij samen met zeven andere kandidaten naar het postulaat van de broeders Budi Mulia in Pangkalpinang. Een jaar later, op 1 juli 1996, gingen vier van hen naar Lawang om de noviciaatsopleiding te beginnen. Daar kreeg hij zijn kloosternaam: Martinus. In de loop van het eerste jaar noviciaat haakten zijn drie kameraden af en moest Martin alleen verder. Het tekende hem ten volle vanaf het begin van zijn broederleven: hij zette door, desnoods alleen; hij bleef optimistisch en altijd blijgezind. Op 1 juli 1998 legde hij zijn eerste tijdelijke geloften af.

Zijn eerste opdracht bracht hem terug naar Pangkalpinang als onderwijzer en pastoraal medewerker in de parochie. Daar bleek al gauw dat Martin stevig in zijn schoenen stond en voor geen kleintje vervaard was. Daarom stuurde de congregatie hem in 2002, samen met nog twee broeders, als pionier naar West-Timor om in het bisdom Atambua de nieuwe communiteit Kefamenanu mee te beginnen. Hij werd opvoeder in het primitieve internaatje en gaf daarnaast ook les op de parochieschool. In 2004 brak de tijd aan voor zijn eeuwige geloften (8 augustus) en aansluitend volgden vijf jaar profane studie in Lawang. Al die tijd was hij ook verantwoordelijk voor de materiële en huiselijke aangelegenheden in het noviciaat. In deze combinatie van studie en zorg voor de broeders kon Martin zich helemaal inleven in de lijfspreuk die hij als broeder had gekozen: “Hier ben ik, zend mij!” (Jes. 6:8).

Br. Martin was zeer goed gekend door de bevolking van het provinciestadje Lawang, niet in het minst bij de verkoopsters op de markt. Zijn omvangrijke gestalte droeg daar natuurlijk toe bij, maar meer nog de minzaamheid die je bij zo’n postuur niet direct zou verwachten. Hij kon met iedereen overweg. Op zijn eenvoudige, geëigende manier en met zijn warme, hartelijke humor, kon hij vreugde brengen in elk gezelschap.

Op 15 juni 2009 werd een zwaar motorongeval Br. Martin fataal. De ironie van het lot ... hij zou nog vlug wat vruchten gaan kopen op de markt! Voor zijn medebroeders een dramatisch verlies ... meer nog voor de Indonesische provincie, want Br. Martin had pas zijn studie afgerond en stond klaar voor een nieuwe opdracht in Pangkalpinang.

De geplande reis ging onverwacht een heel andere kant op. Op 34-jarige leeftijd keerde Br. Martin terug naar zijn Vaderhuis. Op 17 juni 2009 hebben de broeders, samen met vele vrienden en bekenden, hem naar zijn laatste rustplaats gebracht op de begraafplaats van Lawang.

Selamat jalan ... vaarwel, Br. Martinus! Kom goed thuis op de plaats die Jezus voor jou heeft voorbestemd. Wij geloven dat je, meer nog dan toen je onder ons was, je familie, je medebroeders, al je vrienden en kennissen ... een steun en een troost zult zijn.

Br. Polykarpus Sin Siong
Vertaling en bewerking: Br. Paul Daemen