Brazilië is een land van uitersten. Dat kan
bijna niet anders als je alleen al de grootte van het land in ogenschouw neemt.
Terwijl ik dit schrijf heeft een belangrijk deel van het noorden en noordoosten
van Brazilië te kampen met grote wateroverlast, overstromingen, wegen die
onbegaanbaar of onbereikbaar geworden zijn omdat de bruggen het begeven hebben
of de weg gewoon weggeslagen is.
De Braziliaanse televisie houdt ervan de getroffenen in beeld te brengen en aan
het woord te laten. Ik heb nog het beeld voor ogen van een man die bij de resten
van zijn oude, krakkemikkige vrachtwagen staat. Ze passen bij elkaar, die oude
vrachtwagen en die gebroken man met zijn verweerd gezicht en bijna tandeloze
mond. Hij is ten einde raad, want met dat aftandse vervoermiddel verdiende hij
de kost. En hoe moet het nu verder ? Die vraag stellen zich vele duizenden
mensen die het weinige dat ze hadden, verloren hebben en opbeurende antwoorden
zijn er niet.
Het arme noorden in het water, het veel rijkere zuiden zonder water. Er heerst
een enorme droogte en het water is op de bon. Wijzelf merken er niets van. We
zien het op de televisie en lezen het in de krant, want het noorden ligt
drieduizend kilometer van ons vandaan en het zuiden vijftienhonderd. Ver van ons
bed. Dat bed van ons heeft overigens de laatste maanden al een paar keer natte
voeten gemaakt vanwege zware regenval. Prompt zijn er ingrijpende maatregelen
getroffen om het overtollige water te kunnen afvoeren en het bed droog te
houden. Op die tropische buien zelf hebben we geen vat.
In Betim zijn we van een hele rustige periode, waarbij de activiteiten in ons
sociaal centrum op een laag pitje stonden, ineens in de drukte beland. Het was
een kalmte tegen wil en dank; het gevolg van de verkiezingsuitslag. Er is een
nieuwe burgemeester gekozen, een vrouw, en de linkse partijen hebben het nu voor
het zeggen. Niet helemaal, want er is net geen meerderheid in de gemeenteraad.
Met een verandering van de politieke kleur liggen de meeste activiteiten in de gemeente een aantal maanden plat. Alle vertrouwensposten worden met nieuwe mensen bemand en iedereen vliegt eruit die door de vorige regering aan een baantje geholpen was. Alleen de echte gemeenteambtenaren die na vergelijkende examens zijn benoemd, zitten veilig. De volgelingen van de overwinnaars nemen de vrijgekomen plaatsen in. Daar hoor je niet veel gemopper over, want het behoort tot de regels van het spel.
Aangezien veel van de activiteiten van ons centrum grotendeels van de
medewerking van de gemeente afhangen deelden wij in de algemene malaise. Nu is
er kennelijk wel het een en ander geregeld en heeft de gemeente ons een achttal
mensen gestuurd voor het leiden van sportactiviteiten, beroepsgerichte
cursussen, bijscholing van kinderen met leerproblemen en ook iemand voor de
schoonmaak. Het ziet ernaar uit dat er nog meer medewerkers gaan komen. De
nieuwe krachten maken een goede, prettige en deskundige indruk.
Naast de gebruikelijke sporten als zaalvoetbal, volley, gymnastiek en beweging
voor de ouderen, zijn er nu ook lessen in judo, karate en capoeira. Het laatste
is een typisch Braziliaanse vechtsport met muziek en zang. Daarnaast gaan ook de
cursussen door die wij op eigen kracht organiseren evenals de psychologische
begeleiding van kinderen en volwassenen. Over psychologische begeleiding
gesproken, Br. Heládio, onze eigen psycholoog, heeft buiten het sociaal centrum
om, in korte tijd een grote praktijk opgebouwd. Hij heeft het er druk mee.
Onze twee broeders in Sabará hebben beiden na relatief korte tijd werk gevonden.
Ze zijn er gelukkig mee. Daarnaast zetten ze de eerste schuchtere stappen bij
het helpen in de parochie en de wijk.
Wie een kat in de zak wil kopen, kan zich tot br. Pedro of br. Vando in Jordânia
wenden. Ze hebben zoveel wilde katten, dat ze die bij tijd en wijlen in een zak
stoppen en ze vervolgens ver van huis droppen. Maar mocht iemand die katten in
de zak willen kopen, dan is dat mooi meegenomen.
In Betim gaat het wel even anders. Regelmatig hebben we bezoek van één of
meerdere uiltjes en van een drietal aapjes. Wij knappen dat uiltje niet, laten
de apen niet uit de mouw komen maar ze lekker in de boom zitten.
Br. Cornélio in Jordânia stelt het goed en is zich aan het voorbereiden op zijn 85ste verjaardag in december en op zijn terugtreden als voorzitter van het bestuur van het sociaal centrum daar. Br.Vando wordt zijn vermoedelijke opvolger.
Br. Antônio Carlos is ondertussen al aardig ingewerkt in het bejaardenhuis “Lar Glorieux”. De broeders Pedro en Vando hebben het buiten hun gewone werk en het vangen van katten ook druk met een vereniging die “Talita Kum” heet. Br. Pedro is voorzitter en br. Vando coördinator van de afdeling anti-drugs. Met subsidie van de regering van Minas Gerais wordt er tot eind juni een groot aantal workshops georganiseerd, zoals lessen in gitaar, klavier, drummen, dans, toneel en tekenen. Tussen deze activiteiten door komt de drugsproblematiek aan de orde. Er nemen ruim driehonderd jongelui aan deel.
Ook werkt Talita Kum mee aan een handtekeningenactie die in geheel Brazilië gehouden wordt, om 1.200.000 handtekeningen bij elkaar te krijgen ter ondersteuning van een wetsontwerp waarmee corrupte politici buiten de verkiezingen gehouden zouden moeten worden. Indien dit aantal handtekeningen zou worden verkregen, zou het wetsontwerp, door het volk ingediend en aangenomen, zonder inmenging van het parlement een feit worden.
Dit wetsontwerp is volstrekt niet overbodig evenmin als het buitenspel zetten van het parlement, want de politiek staat bol van de corruptie. Helaas zijn de dames en vooral de heren politici zeer gewiekst, om niet te zeggen uiterst begaafd, om wegen te vinden om op de oude voet door te gaan. Wel trekt vooral de pers steeds meer beerputten open en ook het vaak goedgelovige volk krijgt zicht op al die onvoorstelbaar oneerlijke en op eigen verrijking gerichte praktijken.
Teruggekomen bij de politiek, kunnen we wel zeggen dat zowel de burgemeester van Jordânia als de nieuwe burgemeester van Betim, voor het volk opkomen. Ook in de politiek kan niet alles over één kam worden geschoren.
Broeder Antônio Houdé