|
|
Luister, God, naar mijn gebed, Broeder Antoon De Munter 21 november 1926 (Heule) - 1 augustus 2010 (Gent) |
Hij werd geboren te Heule op 21 november 1926 en overleed op 1 augustus 2010 in het Universitair Ziekenhuis te Gent, gesterkt door het sacrament van de zieken.
Onze medebroeder was ruim 66 jaar trouw lid van de Congregatie der Broeders van
Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes.
Hij genoot een vakopleiding en werkte onder meer in het Technisch Instituut
Depoorter in Ronse.
Antoon was eveneens meerdere jaren lid van het provinciaal bestuur en werkzaam
als provinciaal econoom.
De
plechtige eucharistieviering, waartoe u vriendelijk wordt uitgenodigd, gaat door
op vrijdag 6 augustus 2010 om 10.30 uur in de kapel van het Glorieux-Instituut,
Sint-Jozefstraat 7 te Oostakker. Daarna volgt de begrafenis op het
broederkerkhof aldaar.
Een
laatste groet kan gebracht worden in het mortuarium van het Universitair
Ziekenhuis (tel: 09/332.27.00) en vóór de uitvaartmis in de kapel van het
broederhuis (St.-Jozefstraat 1a) vanaf 10 uur.
Met dank aan zijn medebroeders die hem omringden, de huisarts en de
verpleegkundigen van het Wit-Gele Kruis.
De medebroeders en de familie De Munter danken U voor uw gebed en medeleven.
rouwadres:
Br. Norbert Van Hyfte
broederhuis - St.-Jozefstr. 1a
9041 Gent (Oostakker)
Het gezin De Munter-Modde werd gezegend met elf kinderen, vier zussen en zeven broers. Een van die kinderen was Broeder Antoon, die zoals zijn oom Broeder Sylvanus terecht kwamen bij de Broeders van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes, waar hij zich levenslang thuis voelde. Het lied ‘Omnis expertem’ ter ere van Maria Onbevlekt ontvangen dat als intredelied gezongen werd, is een dankbare herinnering aan zijn inkleding en professie.
Als jongeman stelde Antoon, zoals Tomas en Filippus de vraag aan de afscheid
nemende Jezus: ‘Heer, wij weten niet waar Gij heengaat: hoe moeten wij dan de
weg kennen?’ En Jezus zei hem: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven’ ‘...
wie in Mij gelooft, zal ook zelf de werken doen die Ik doe’. Gesterkt door die
blijde boodschap begon Antoon, wilskrachtig en goedmoedig, aan zijn
levensopdracht, te Ronse en te Oostakker.
Te Ronse werd Antoon ingezet als bakker, wever, verantwoordelijke voor de
afdeling textiel, en later tot overste van de broeders gekozen voor twaalf jaar.
Samen met toen nog 32 medebroeders bouwde hij aan de sporthal en de verfraaiing
van het broederhuis, een gemeenschappelijke prestatie.
Naar Oostakker overgeplaatste, droeg Br. Antoon als provinciaal econoom de
verantwoordelijkheid voor de bouw van het nieuwe broederhuis, dat later werd
uitgebreid men een ziekenboeg. Nu is het een veilige haven voor de broeders,
rond de huiskapel, in de buurt van de grot van Maria.
Het lijden in nooit ver af van het menselijk leven. Dat was ook zo voor Br.
Antoon. Een zwaar ongeval, en een nasleep van meerdere heelkundige ingrepen,
ziekten en kwalen remden de vaart van zijn leven. Zoals Jezus bestreed hij het
lijden, met succes, zodat hij zijn taak verder kon zetten en van het leven kon
genieten. Maar vaak stond hij alleen voor het probleem van het lijden, een
uitdaging voor het geloof in Gods goedheid. Het antwoord zocht en vond hij in
Gods woord o.a. in de Petrus-brief, die wij hebben beluisterd: ‘Verheug u in de
mate dat gij deel hebt aan het lijden van Christus, dan zult gij juichen van
blijdschap’. Br. Antoon trachtte het lijden, onder vele vormen, te verbinden met
dat van Christus, een verlossend lijden in het licht van de Verrijzenis.
Naar de homilie van de rector,
E.H. Lucianus Lootens