Hij werd geboren te Vilvoorde op 15 november 1927 en overleed op 21 maart 2010 in het broederhuis te Oostakker, gesterkt door het sacrament van de zieken.
Hubert was ruim 69 jaar trouw lid van de Congregatie der Broeders van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes. Hij was eerst actief in de psychiatrische zorg (Luik),
nadien stond hij meer dan 40 jaar lang aan de leiding van de wasserij van het broederhuis.
In de kapel en in omliggende parochies was hij eveneens een gewaardeerd organist.

De familie Van Ronselé en de medebroeders bevelen hem in uw gebeden aan.

De plechtige eucharistieviering, waartoe u vriendelijk wordt uitgenodigd, gaat door op vrijdag 26 maart 2010 om 10.30 uur in de kapel van het broederhuis,
Sint-Jozefstraat 1a te Oostakker. Daarna volgt de begrafenis op het broederkerkhof aldaar.
Een laatste groet kan gebracht worden in het mortuarium van het Sint-Lucasziekenhuis (Gent) en voor de uitvaartmis in de kapel vanaf 10 uur.
Met dank aan zijn medebroeders die hem omringden, de huisarts en de verpleegkundigen van het Wit-Gele Kruis

De medebroeders en de familie Van Ronselé danken U voor uw gebed en medeleven.

Rouwadres
Br. Norbert Van Hyfte - broederhuis
Sint-Jozefstraat 1a
9041 Gent - Oostakker (België)

In memoriam

Roger werd geboren te Vilvoorde. In zijn eerste kinderjaren ontviel hem zijn moeder en dit verlies zal hem blijvend zwaar vallen. Hij liep lagere school te Laken en leerde daar ook een ‘mondje Frans’. Hij was er fier op en -toevallig- zal hem dit later nog van pas komen.

Na zijn vorming in het juvenaat te Puurs en het noviciaat te Oostakker sprak Roger als Br. Hubert zijn  eerste geloften uit (1945). Hij volgde een jaar de cursussen in het Kleermakersatelier van het T.I.G. en na enkele jaren huistaken in het generalaat, mocht hij zijn droom waarmaken: mensen nabij zijn.

‘Mensen helpen’ bleef het motto van zijn lang kloosterleven. Toen de Congregatie werd gevraagd de leiding van het Psychiatrisch Instituut ‘La Volière’ te Luik op zich te nemen (1947), was Br. Hubert een van de eersten om zich bij de groep broeders aan te sluiten en dit met volle overgave. De kennis van het Frans kon hij er best gebruiken. Meer dan 20 jaar heeft hij, samen met zijn confraters, de mensen in hun psychische nood bijgestaan. Intussen volgde hij ook een cursus van hulpverpleger- psychiatrie te Luik. In 1968 kreeg het Psychiatrisch Instituut een andere leiding en aan de broeders werd in andere conventen een taak toegewezen. Br. Hubert werd eerst hulp en later hoofd van de wasserij van het grote broederconvent te Oostakker. Daar werkte hij ijverig en stipt gedurende bijna 40 jaar, ook na zijn pensioenleeftijd. Hij hield van uiterste zorg en netheid en was steeds bereid, zelfs in de late uurtjes, om tussenin nog strijk-, naai en herstelwerk aan te pakken. Behalve de namiddagrust kende Br. Hubert geen vrije tijd. Wie ook bij hem aanklopte werd geholpen. Bij hospitalisatie van de broeders kreeg de was van het ondergoed zelfs voorrang.

In de communiteit van het Broederhuis was Br. Hubert evenzeer actief. Hij bespeelde het orgel van de kapel en als voorzanger luisterde hij mee de eucharistie op. Zelfs in Oostakker Sint-Amandus en omringende parochies deed men voor orgel en zang jarenlang op hem beroep. Indien nodig was hij ook misdienaar en koster en elk weekend werden de juiste liturgische liederen klaargelegd en soms ook gerepeteerd.

Als Br. Hubert aan zijn Heer zal vragen: “Wanneer heb ik u geholpen?” zal de Heer antwoorden: “Je hebt de minsten der Mijnen verpleegd en verzorgd, je hebt jouw medebroeders, ook bij ziekte en ongemak, bijgestaan, je hebt in de communiteit de meest eenvoudige taken niet geschuwd, je hebt mijn Gedachtenis
opgeluisterd … Dit alles is ook aan Mij gedaan (Matt. 25. 40-45)”.

“De liefde is niet afgunstig. Zij praalt niet en zoekt zichzelf niet. Alles verdraagt en duldt zij. Als ik de liefde niet heb, ben ik niets (1 Kor. 13)”. Deze woorden uit het hooglied van de liefde vinden in Br. Hubert hun meest eenvoudige toepassing. Hij was een eerlijke en goede broeder. We zijn hem dankbaar en God is getrouw!

Br. René Gogne
 

terug naar hoofdpagina