Achiel, geboren in 1921, was een echte Gentenaar: eerste kinderjaren in de Voskenslaan en later in de Voormuide. Hij volgde er het lager onderwijs en kende reeds vanaf zijn kinderjaren alle Gentse straatjes en pleintjes. Hij volgde er ook twee jaar middelbaar onderwijs en daarna de afdeling ‘Bakkerij’ in het technisch onderwijs tot 1941. Bij de Jozefieten te Velm (Sint-Truiden) vervolgde hij zijn humaniora.

Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd hij in 1942, zoals velen van zijn leeftijd, als tewerkgestelde opgeëist voor het zware werk in een industriële bakkerij te Hannover. Pas in 1945 mocht hij terugkeren en dit, zoals hijzelf vertelde, in erbarmelijke reisomstandigheden.

Na de oorlog deed hij zijn intrede bij de Jozefieten (eerste professie in 1948) en kwam over naar onze congregatie in 1951 als Br. Pascal. Van 1952 tot 1957 was hij opvoeder in de Humaniora te Oostakker en vervulde die taak met zorg en tact t.o.v. leerlingen, collega’s en ouders.

Van 1957 tot 1968 vervulde hij verscheidene kloostertaken: portier en gastenbroeder en tegelijkertijd koster in de grote kapel van het Instituut. Maar intussen zocht Br. Pascal naar een voor hem meer passende invulling van zijn kloosterleven. Hij volgde daarom enkele jaren cursus voor bejaardenzorg bij het ‘Verbond der Verplegingsinstellingen van Caritas Catholica’ te Brussel en behaalde er het einddiploma.

Vol toewijding nam hij in die functie twee jaar dienst in het rustoord ‘Ons Zomerheem’ te Zomergem (1969-1970). Een verblijf in een van onze conventen behield echter zijn voorkeur en zo werd hij bejaardenhelper in het rustoord ‘Sint-Jozef’ te Kortrijk (1970-1978), met vaste stek in ons plaatselijk broederconvent. Dit waren de gelukkigste jaren van zijn broederleven, ondanks het zware werk, omdat hij zich zowel als religieus en als zorgverstrekker helemaal thuis voelde. Bij de opheffing van het convent Kortrijk (1972) logeerde hij in zijn vrije weekends in ons convent te Ronse.
Toen er in 1978 naar bijkomende hulp bij de verpleging werd gezocht, kwam Br. Pascal met een blij hart naar Oostakker, eerst in dienst van de algemene ziekenafdeling van het Glorieux-Instituut en tot 1989 op de ziekenboeg van het Broederhuis.

Br. Pascal voelde zich ook altijd thuis in kerk en kapel. Tot in 2001 was hij in het weekend en bij speciale gelegenheden de rechterhand van de pastoor in de Sint-Bernadetteparochie en vanaf 1984 tot enkele maanden voor zijn overlijden koster in de grote kapel en in de conventskapel te Oostakker. Zo was hij hier het best gekend: Br. Koster. Zijn inzet betrof op de eerste plaats het spirituele, maar hij was eveneens betrokken bij het onderhoud van gewaden, vaten, boeken e.d. Zelfs bij het poetsen was hij de eerste en de laatste om het personeel bij te staan. Ook als lector in de Eucharistie en andere vieringen en bij het getijdengebed was hij met zijn krachtige stem een voortrekker.

Br. Pascal was een religieus in wie gebed en actie in elkaar vloeiden en met een grote devotie voor Maria. Zijn leven was één dienst aan God en de evenmens. De laatste maanden ging hij moedig zijn lijdensweg en vond troost in het gebed en bij de bezoekjes van de talrijke medebroeders die hem tot in zijn laatste uren hebben bijgestaan. Ook de verplegers en dokter was hij zeer dankbaar. Nu kan hij in hemelse sferen zijn geliefd werk voortzetten, zonder kommer en voor altijd opgenomen in Gods oneindige liefde.

Rouwadres
Br. Norbert Van Hyfte - broederhuis
Sint-Jozefstraat 1a
9041 Gent - Oostakker (België)