Mogelijk dat deze of gene lezer bij zichzelf zal opmerken dat het geschiedverhaal voornamelijk de “buitenkant” betreft. Dat is ook zo. Maar we wilden de informatie niet te uitvoerig maken en voor een beschouwing over de “binnenkant” en de vele veranderingen in 175 jaar is meer onderzoek, tijd en ruimte nodig.
Om toch maar iets te vermelden: in de tijd rond het Tweede Vaticaans Concilie hebben zich belangrijke wijzigingen in de beleving van het religieus ideaal voorgedaan. Zo stond ten tijde van de stichting van congregaties als de onze als doel van het religieuze leven de zelfheiliging voorop; een middel daartoe - een heel belangrijk middel weliswaar - was de dienstbaarheid aan de evenmens, maar als zeker zo voornaam gold een zeer omvangrijk gebedsprogramma, weinig verschillend van dat van de contemplatieve kloosterlingen. Een nieuwe visie benadrukte de evangelische uitnodiging zich onverdeeld te wijden aan hen die hulp behoeven, in het terechte vertrouwen daarmee aan Gods grootste gebod te voldoen. Hetzelfde kan gezegd worden van de geloftenbeleving die vroeger toch vooral uitging van wat men “prijsgaf”, en niet zozeer oog had voor de vrijheid die de geloften betekenen voor een totale beschikbaarheid.
Tenslotte mag de vraag gesteld worden waarom déze vorm van religieus leven in onze West-Europese landen vrijwel geen enkele aantrekkingskracht op jonge mensen meer heeft.
Het antwoord is mogelijk meerledig. Wij leven in een zeer geseculariseerde samenleving waarin geloof en kerk dikwijls maar een marginale rol meer spelen. Het is ook mogelijk dat congregaties toch te weinig hebben gedaan om bij de tijd te komen, b.v. goed gestructureerd en betaald werk los te laten (zoals wel gesuggereerd is - maar wie zou de consequenties dragen, kunnen dragen?) en zich te richten op de noden van de eigen tijd, hetgeen overigens ook wel gebeurd is en gebeurt.
Tenslotte is veel van het werk van de actieve religieuzen door anderen overgenomen en juist dat werk - het is in onderzoeken aangetoond - vormde dikwijls de voornaamste aanleiding zich bij een congregatie aan te sluiten. Voor onze congregatie staat vast dat de diepe bewogenheid van de jonge priester Glorieux met de slachtoffers van de ellende van zijn dagen aanstekelijk heeft gewerkt op een grote groep mannen die voor een tijd of voor heel hun leven zijn voorbeeld hebben trachten na te volgen.
volgende hoofdstuk vorige hoofdstuk overzicht
© Broeders van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes.