De congregatie is sinds 1967 aanwezig in Brazilië. Zij gaf hiermee gehoor aan de oproep van paus Johannes XXIII om de noden van Latijns-Amerika niet uit het oog te verliezen. Belgische en Nederlandse broeders hebben in de loop der jaren al tastend en zoekend de weg bewandeld om de noodlijdende evenmens met evangelische liefde een beter bestaan te geven, in de geest van de Stichter, Glorieux.
Als volgelingen van Glorieux houden de broeders er een sobere levensstijl op na waarmee ze nadrukkelijk hun solidariteit met de armen wensen uit te drukken. Het overbodige wordt letterlijk geschrapt en de middelen worden maximaal benut ten gunste van de diverse projecten. Wonen en werken gebeurt in de armenwijken zelf. Via deze “back to basics-mentaliteit” wil de congregatie haar eigen identiteit onderstrepen.
De Congregatie “Irmaõs de Nossa Senhora de Lourdes” is anno 2008 aanwezig op drie plaatsen: Jordânia, Betim, Apiacá.
|
In 1988 begonnen de broeders op verzoek van de parochie met het verzorgen van oude zieken en daklozen in Jordânia. Uit huisbezoek bleek dat door de ontzettende armoede veel mensen niet voor hun zieke familieleden konden zorgen. De broeders troffen er verwaarloosde ouden van dagen aan, men vond kreupelen in de hoek ergens in een hok, lammen op een rottende slaapzak. Velen hadden zweren en doorligwonden. Aanvankelijk begonnen zij met verzorging aan huis. Spoedig bleek dat een permanente opvang in een eigen tehuis noodzakelijk was. De congregatie besloot om een huis in te richten met 15 bedden. Op korte tijd is dit verzorgingshuis (Casa de Saúde) een begrip geworden in Jordânia en omstreken. Veel mensen in Nederland, en met name de Leopoldstichting uit Vught, hebben dit initiatief van harte gesteund. Na 17 jaar was het verzorgingshuis toe aan een renovatie. Er werd nieuwbouw gepleegd op het terrein van het broedershuis. Van de gelegenheid werd gebruik gemaakt om het tehuis een nieuwe naam te geven: “Lar Glorieux” (Huize Glorieux). Vandaag is er plaats voor 25 hulpbehoevenden, de meeste met lichamelijke beperkingen. Zij kunnen nu op een menswaardige manier hun laatste levensjaren doorbrengen. |
![]() |
![]() |
|
|
In 1996 werd gestart met de bouw van het buurtcentrum Johannes XXIII met financiële steun uit Nederland (Leopoldfonds). De buurtbewoners komen er samen om te ontspannen, populaire cultuur te beleven, een praatje met elkaar te slaan. Voor de jeugd is het een echte trekpleister geworden, een zinvol initiatief tegen het nietsdoen. De jongeren kunnen hun energie kwijt door te sporten (voetbal, korfbal, volley …) of theater, dans en muziek maken. Ook aan oudere mensen werd gedacht door middel van de organisatie van gerichte activiteiten. In het centrum kunnen de mensen ook terecht voor medische gezondheidszorg. Johannes XXIII werd in 2006 grondig gerenoveerd. |
|
|
Met de steun van bewoners, vrijwilligers en broeders worden de huisjes van arme mensen hersteld en voorzien van basiscomfort. Oude en rotte materialen worden verwijderd, het dak wordt waterdicht gemaakt. De muren muren krijgen een opknapbeurt. Eenvoudig sanitair wordt geplaatst. |
|
Een tiental vrouwen uit de regio van Almenara hebben in de voorbije jaren kennisgemaakt met de ideeën van Glorieux en de congregationele spiritualiteit. Met de steun de broeders uit Jordânia hebben zij zich verenigd tot een groep die op verschillende vlakken actief is in de pastorale en sociale sfeer in het bisdom Almenara. De keuze voor de naam – 8 maart – is niet toevallig. Deze dag is immers de werelddag van de vrouw.
|
|
|
|
In Betim heeft de congregatie een project opgestart waarbij een religieuze gemeenschap gevormd kan worden in combinatie met zichtbare en actieve vormen van sociaal engagement. Door aanwezig te zijn tussen de armen handelen broeders naar de geest van hun Stichter Glorieux.
Begin 2002 werd begonnen met de bouw van wat de naam ging krijgen “Obra Social Glorieux”. Hier kunnen de mensen allerlei cursussen volgen die een uitweg bieden uit de werkloosheid en armoede zoals informatica, leren lezen en schrijven, en andere nuttige vaardigheden. Voor jong en oud is het eveneens een ontmoetings- en ontspanningsplaats.
Voor de jonge Braziliaanse broeders in opleiding is het een plaats waar zij zich bekwamen in het doen van goede werken.
|
|
|
|
|
|
|
Een broeder is in Brazilië de weg van het priesterschap gegaan en is aangesteld als parochiepastoor in Apiacá, een dorp in de naburige deelstaat Espírito Santo. Hij staat in voor de parochie en verschillende gehuchten rond Apiacá.
|
|
|
![]() |
Datum: 22 februari 2008